Թեև այս շաբաթը նախկինների համեմատ ավելի հագեցած էր հազվադեպ պատահող իրադարձություններով (այց Ֆրանսիայի դեսպանատուն ու պոլիկլինիկա), կարելի է ասել, որ այն առավել նշանավորվեց աղվեսներով։ Ամեն օր գնացել եմ լաբ՝ Բելկայի ու Ստրելկայի մասին հոգալու։ Վաչիկը նույնիսկ կատակեց, որ ձագերին մորը վերադարձնելու առաջարկին դեմ է։
Երկուշաբթի օրը ձագերի արկղը թրջվել էր անձրևի տակ, քանի որ տաղավարի կտուրը, որի տակ տեղադրված էր վանդակը, լիարժեք ծածկ չէր ապահովում թեք շիթերից։ Այդ օրը ես չէի պլանավորում լաբ գնալ, սակայն Շեֆն այնպես նկարագրեց ձագերի «անմխիթար» վիճակը, որ վերցրեցի ֆենն ու gg֊ով հասա Զովունի (սովորաբար ոտքով կամ հեծանիվով եմ լաբ գնում)։ Սակայն պարզվեց, որ Բելկան ու Ստրելկան գրեթե չէին թրջվել, կամ էլ արդեն հասցրել էին չորանալ։ Ստրելկան այդ օրը ինձ կծեց ու փչացրեց ձախ միջնամատիս մատնահետքը, որը երեքշաբթի օրը պետք է մուտքագրվեր շենգենյան երկրների տվյալների շտեմարան։
[Read More]